De kraamweek

Dinsdag 27 oktober: Praten, praten en nog meer praten.

We waren alle 3 bezig met bijkomen van de bevalling. We bleven veel in gesprek met de artsen en de verpleegkundigen en verder probeerden we zo veel mogelijk bij te tanken. De bevalling moesten we geestelijk echt even verwerken en dit kostte ons veel energie.

Sem zijn glucose waarde schommelde tussen de 2.2 en 3, dus dit werd meerdere malen per dag gecontroleerd. (Hij had last van lage glucose waardes door mijn zwangerschapsdiabetes.)

Woensdag 28 oktober: Als zijn glucose waarde goed zou zijn, mochten we naar huis.

Wij waren onze spullen al aan het inpakken, want we hadden volste vertrouwen in ons mini-mannetje zijn waarde. Hij sliep goed en hij dronk als een malle. (Lees: binnen 3min had hij zijn flesjes leeg.)

Helaas was Sem zijn glucose waarde was nog steeds te laag. De kinderarts werd gebeld en kwam langs samen met nog twee anderen. Al gauw werd duidelijk dat Sem zich niet helemaal comfortabel voelde. Dit was zichbaar aan zijn veel te snelle ademhaling en aan zijn gelige huidje.

Nog voordat we het wisten werd er bloed afgenomen bij hem, een infuus – met antibiotica en glucose – gezet (na 3x prikken lukte dit eindelijk) en werd er besloten dat hij een ruggenprik moest krijgen, om te kijken of hij geen hersenvliesontsteking had.

Ik besloot bij iedere actie aanwezig te zijn, ondanks dat ik zelf ook nog volledig in het herstel proces zat. Ik wilde m’n kind niet alleen laten en ik wilde hem comfort bieden op momenten dat ik dit kon/mocht doen.

Na 3x een poging tot prikken, besloten ze te stoppen met de ruggenprik. Het was wel even genoeg geweest. (Vanaf dat moment vielen we ook niet meer onder Obstetrie, maar onder Neonatologie.)

Uit Sem zijn bloedwaardes kwam uiteindelijk niks bijzonders, maar ze wilde hem toch blijven behandelen met antibiotica, want het ging echt niet beter met hem. Ook werd hij onder de “zonnebank” geplaatst, want hij werd steeds geler.😥

Donderdag 29 oktober: Vrijdag zouden we overgeplaatst worden naar een ander ziekenhuis, maar ik besloot dat tegen te houden door zelf ziek te worden.🤦🏻‍♀️

In de ochtend kregen we kregen de vraag of we overgeplaatst mochten worden naar het andere ziekenhuis, zodat Sem daar verder behandeld zou kunnen worden. (Dit zou dan vrijdagochtend gebeuren.)
We vonden dit op zich een prima idee, want zo waren we dichter bij huis.

Aan het begin van de middag kwam de verpleegkundige naar ons toe.. ze moest ons verplaatsen naar een andere kamer i.v.m. ruimte gebrek. Ze vertelde dat ze er alles aan had gedaan om ons – voor die ene nacht – nog op dezelfde kamer te houden, maar dat ze ons toch echt moest verplaatsen. Ik vond het prima, zij kon er ook niks aan doen, ze had namelijk al alles gedaan wat ze kon doen.🌸

Ik appte Chris dat ik verplaatst zou worden van kamer, want hij was op dat moment de meiden ophalen voor hun eerste kennismaking met Sem.

De verpleegkundige had me net volledig geïnstalleerd, toen Chris met de meiden aankwam. Ze vroeg of ze wat te drinken kon maken voor ons en liet de meiden daarna kennismaken met Sem.
Téa pakte Sem zijn handje zo lief vast en Nola aaide zachtjes over zijn haartjes en wang. Wat was dat een magisch moment zeg!!😭😍❤
Zo heb ik een uur lang gekeken naar m’n meiden en Sem, hoe compleet alles voelde en even leek ik alle ellende te vergeten.

Toen Chris de meiden weer naar m’n moeder ging brengen, kwam de lactatiekundige nog even langs. Ik had het wat koud, maar ik dacht dat dit kwam door de vermoeidheid. Toen de lactatiekundige wegging, stortte ik helemaal in… ik begon te bibberen, terwijl ik aan m’n hoofd kon voelen dat die op standje sambal stond. Ik drukte op de bel en de avond verpleegkundige kwam naar me toe. Ze zag dat het niet lekker ging en ondernam meteen actie. De verloskundige kwam even kijken en mijn temperatuur werd gemeten. 39,1°… verdenking op baarmoederontsteking.
Ook ik werd binnen de kortste keren aangesloten op een infuus, met antibiotica.

Lagen we dan, samen aan een infuus met antibiotica. Samen uit, samen thuis.. zullen we maar zeggen!🤒

De dagen die volgden bestonden uit herstellen, kraamtranen en veel praten met de liefste verpleegkundigen. Sommige verpleegkundigen kwamen soms zelfs even om het hoekje kijken, terwijl ze niet bij ons stonden ingedeeld. De laatste 3 dagen had ik telkens dezelfde verpleegkundigen, waardoor we ook toe kwamen aan gezellig en persoonlijk praten. Ook de verpleegkundige van donderdag was er. Dit allemaal was zo ontzettend fijn en zorgde er ook echt voor dat ik me een stuk minder “alleen” voelde🙏🏻, terwijl Chris inmiddels met de meiden het normale leven weer aan het oppakken was.

Woensdagochtend was het tijd om naar huis te gaan. Sem had zijn laatste gift antibiotica gekregen en ik was inmiddels koortsvrij en volledig over op tabletten.
We stonden er klaar voor en wilde gaan genieten van onze tijd thuis. Van de verpleegkundig specialist kregen we toestemming om te gaan en om 9:20u zaten we in de auto. Toch een tikkie emotioneel verliet ik het ziekenhuis, maar ik keek heel erg uit om thuis te gaan genieten.

Chris en ik hadden de ochtend voor onszelf, dus toen we thuis kwamen hebben we eerst wat opgeruimd. Daarna ben ik met Sem gaan douchen… eindelijk dat kleine hummeltje volledig – en infuus vrij – kunnen wassen en daarna lekker schoon ons eigen bedje in.😍

———–

Wat Sem uiteindelijk heeft gehad is een beetje vaag, maar het is goed geweest dat ze waren gestart met antibiotica. Ondanks dat hij daar flink wat darm/buikpijn van heeft gehad.

———–

We zijn inmiddels al weer een aantal dagen thuis. Het gaat goed met ons en we genieten optimaal van en met elkaar. Sem slaapt goed en drinkt een stuk rustiger dan in het ziekenhuis. (Lees: hij doet er nu 10-15min over.🙈)

Ik merk dat ik alles nog aan het verwerken ben, dit gebeurt bij mij in m’n slaap. (Veel dromen/nachtmerries en praten in m’n slaap.)
Dit schrijven heeft me trouwens wel goed gedaan, al heeft het me flink wat tranen gekost. Het zal tijd nodig hebben, maar hé.. das ook niet zo heel gek!😉


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s